Launch Woodford Reserve Rye

Launch Woodford Reserve Rye

Woodford Reserve is vooral bekend als de officiële bourbon-leverancier van de Kentucky Derby. ’s Werelds beruchtste paardenrace staat bijna synoniem met de Mint Julep. Dat weekend worden er wellicht meer Mint Juleps gedronken dan op alle overige dagen van het jaar samen. Woodford Reserve is tevens ook mijn go-to whiskey voor deze cocktail. Ook al heb ik de paardenrace nog nooit bezocht, sta ik er op elke eerste zaterdag van mei van op afstand mee te doen met de consumptie van (minstens) een Mint Julep.

Woodford Reserve Mint Julep

Na de bourbon wordt in ons land weldra ook de Woodford Reserve rye gelanceerd. Afgelopen maandag kwam UK Brand Ambassador Nate Booker de rye whiskey alvast voorstellen in Bar Burbure. De mooie bar van Jurgen Lijcops is een van de nieuwste parels in het Belgische cocktaillandschap. Je kon er sowieso al terecht voor een lekkere Amerikaanse whiskey. Maar daar komt dus nog eentje bij.

Nate Booker stelde zichzelf voor als de man met de slechtste job ter wereld. Als Brand Ambassador heeft hij namelijk geregeld een kater. Maar na wat grappen en grollen ging hij snel over naar de geschiedenis van Woodford Reserve en van bourbon whiskey in het algemeen. Hij vertelde ons dat bourbon al zeker sinds de 17e eeuw bestaat maar dat Woodford Reserve nog een relatief jong merk is. De eerste flessen werden in 1996 verkocht. Hij leerde ons een ezelsbruggetje voor de wetgeving omtrent bourbon, namelijk het ABC-principe. De A staat voor America, het enige land waar bourbon gemaakt mag worden. Het is zelfs nog beperkt tot bepaalde staten. Typisch aan de staten is dat de zomers heel warm zijn en de winters ijskoud en dat heeft een invloed op de rijping van het destillaat. De B is voor Barrels. Bourbon mag pas bourbon genoemd worden na rijping en er mogen enkel virgin casks van verkoolde Amerikaanse eik gebruikt worden. Virgin casks zijn vaten die voor het eerst gebruikt worden. Ze worden aan de binnenkant verschroeid zodat het destillaat een zachter profiel krijgt met hints van vanille en karamel. Na gebruik worden de vaten doorverkocht aan producenten van onder meer rum. Tot slot, de C, die staat voor Corn. Bourbon moet voor minstens 51% uit mais bestaan. Meer mag, minder niet. Mais is het native grain van Amerika en dus ook typerend.

De destilleerderij waar Woodford Reserve gemaakt wordt bestaat al sinds begin de 19e eeuw en werd opgericht door Elijah Peppar, een bekende naam in de wereld van de Amerikaanse whiskey’s. Tijdens de prohibitie ging de destilleerderij ten onder aan het tekort aan vraag naar whiskey. De destilleerderij werd omgebouwd tot een boerderij. In de jaren 1980’ steeg de vraag naar gerijpte spirits enorm. Oude Schotse pot stills werden naar Kentucky vervoerd en de destilleerderij werd nieuw leven ingeblazen. Een operatie van 13 miljoen dollar.

De eerste cases Woodford Reserve kwamen in 1996 op de markt. Het bleef overigens bij enkele cases dat jaar. Maar gestaag groeide het marktaandeel van de whiskey dankzij mond-aan-mond reclame van en met bartenders. Sindsdien groeide Woodford Reserve uit tot een gerenommeerd merk dat hofleverancier werd van de Kentucky Derby.

Genoeg geschiedenis. Tijd om te proeven. We werden alvast verwelkomd met een Mint Julep, klaargemaakt door Tom Steurs, head bartender van Bar Burbure. Later op de avond kregen we ook nog een Barrel-aged Manhattan en een French Connection voorgeschoteld. Maar eerst liet Nate Booker ons de Woodford Reserve rye puur proeven. We kregen echter ook voldoende vergelijkingsmateriaal.

Nate leerde ons eerst hoe ze tasten in Kentucky, waar deze whiskey’s vandaag komen. Stap 1: hou het glas omhoog in voldoende licht met een wit blad er achter. Zo kan je de kleur beoordelen. Stap 2: hou het glas op ongeveer een vuist afstand van de neus, open de mond een klein beetje en adem in langs de neus. Zo ruik je vooral de top notes en via de mond krijg je retro-nasaal ook wat aroma’s binnen. Stap 3: proef middels 3 kleine slokjes en maak enkele kauwbewegingen alvorens je de spirit doorslikt, dit is de zogeheten Kentucky Chew.

Woodford Reserve Line-up

Zo gezegd, zo gedaan. De eerste whiskey die we mochten proeven was de meest verkochte Woodford Reserve whiskey, namelijk de Distiller’s Select. In deze goudkleurige bourbon namen we in de neus in eerste instantie vooral vanille en wat florale tonen waar. Meer doorwinterde neuzen zouden er volgens Nate ook pêche, appelschillen en honing in ruiken. Als je wat dieper ging ruiken kon je bananen ruiken. Over naar het proeven. Daar kwam honing maar vooral mais, bijna zelfs popcorn, naar boven. Niet verwonderlijk want de mash van deze bourbon bestaat voor 72% uit mais. Bij het tweede en derde slokje namen we ook de klassieke baking spices waar. Volgens Nate kan je er ook zowel zwarte en witte peper in terugvinden, net als witte- en melkchocolade.

Nummer twee: Woodford Reserve Double Oaked. Deze whiskey wordt minstens 8 jaar gerijpt. Eerst minstens 7 jaar in virgin casks en vervolgens nog een jaar in een supercharged barrel. Deze tweede rijping gebeurt in vaten die extra hard geroosterd zijn, zodat de vaten nog meer aroma’s afgeven. Het resultaat is een whiskey die een heel stuk donkerder is van kleur. In de neus voor mij 1 dominante factor, namelijk boter! Ook amandelen zijn duidelijk terug te vinden in de geur. Sommigen vonden er ook maraschino-kersen, balsamico en rood fruit in terug. Qua smaak deed het ons vooral denken aan marsepein en Weense Sachtertorte. Mijn overbuur aan de tafel, collega-blogger en foodie Yves Van de Ven, zag er meteen een leuke foodpairing in. Hij kreeg al water in de mond van de gedachte aan een brownie met een pipetje van deze whiskey. Deze Double Oaked was overigens mijn favoriete whiskey van de avond.

Vervolgens de nieuwe: Woodford Reserve Straight Rye. De term straight duidt aan dat de whiskey minstens enkele jaren gerijpt is op vaten en unblended is, niet gemengd met andere whiskey’s of andere spirits dus. En Rye houdt in dat de mash voor minstens 51% uit rogge bestaat. Rye whiskey is oorspronkelijk afkomstig van de staten nabij Pennsylvania. Tot 1880 werd er veel meer rye gedronken dan bourbon, simpelweg omdat er in de staten die rye produceerden veel meer bars waren. Tijdens en na de prohibitie viel rye echter zowat in de vergeetput. Slechts 2 à 3 decennia geleden begon de productie en consumptie van rye terug aan te zwengelen. De oorzaak hiervan is een tegenbeweging die terug wilde gaan kijken naar de cocktails zoals ze meer dan 100 jaar eerder werden gemaakt. Dale Degroff, bijgenaamd King Cocktail, was een van de voortrekkers van deze tegenbeweging. Hij ging aan de slag met oude cocktailboeken van onder meer Jerry Thomas en wilde experimenteren met de smaken van oudsher. Woodford Reserve startte voorlopig met een beperkte productie van hun rogge-whiskey. Ze willen dat deze spirit net zoals hun bourbon gestaag groeit in de markt.

Genoeg bedtime stories. Ruiken en proeven die handel! De kleur is alvast een stuk lichter dan de 2 vorige whiskey’s. Maar door de grote verschillen in de mash is ook de neus én smaak totaal anders. In de neus kregen we munt en wat dieper aroma’s die vergelijkbaar zijn met agave nectar. Deze whiskey is in de neus ook wat ziltiger dan zijn broertjes op basis van mais. De smaak sluit niet volledig aan op de geur. In de smaak namen we vooral groene appels en eik waar, of dat zou toch moeten. Na enkele whiskey’s geproefd te hebben ga je snel mee in zowat alles in wat de Brand Ambassador je vertelt. Een ding was er wel heel duidelijk uit te halen: deze straight rye is wat punchier dan de twee whiskey’s die we hiervoor proefden. Dat kan leuk zijn als je een cocktail maakt waarin je de whiskey sterk naar voor wilt laten komen.

Na een kleine pauze, om de smaakpapillen wat te laten bekomen, proefden we nog 2 whiskey’s. Meer bepaald twee whiskey’s uit de exclusieve Master’s Collection van Woodford Reserve. Als eerste proefden we de Woodford Reserve Classic Malt. Voor deze whiskey, die bourbon, noch rye is, greep Master Distiller Chris Morris terug naar een oud recept uit het jaar 1804-1805. De mash van deze whiskey bestaat uit 100% malted barley, gemoute gerst dus. Het destilleren gebeurt 100% in pot stills en vervolgens gaat de spirit ook 7 of 8 jaar op vaten. Ondanks de lange rijping heeft de whiskey een heel bleke kleur. De neus van deze whiskey is niets minder dan voortreffelijk. Van dadels tot macadamia-noten, maar vooral banana bread. Die bananen kwamen ook terug in de smaaktest. Verder ook amandelen en walnoot. Deze whiskey is wat minder rond dan de andere whiskey’s die we proefden. Deze was een stuk robuuster. Heel lekker in elk geval!

Tot slot proefden we de Woodford Reserve Four Wood. Deze vond ik heel interessant. Na de rijping van 7 tot 8 jaar op de virgin casks krijgt deze whiskey een extra rijping in maar liefst 4 verschillende vaten. Dat verklaart de naam Four Wood ook meteen. De extra rijping is telkens 6 maanden per vat. Op een esdoorn-, sherry Oloroso-, eiken- en porto-vat. Alstublieft. De whiskey krijgt dus tot viermaal toe een extra finish. Hierdoor mag deze whiskey officieel geen bourbon meer genoemd worden. Door deze smeltkroes van invloeden krijgt de whiskey een interessante kleur, namelijk iets tussen roestkleurig en paars. De whiskey heeft ook een uitgebreid palet aan geuren. Vooral zoethout en porto kwamen er duidelijk door. De smaak was redelijk sterk met een ondertoon van noten en koffie. In cocktails zouden deze fijne nuances verloren gaan, maar deze whiskey is heerlijk om te sippen!

Na al dat tasten hadden we ook een klein hongertje gekregen. Maar ook op dat vlak werden we op onze wenken bediend! Een heerlijk hapje van kippenoester met perengelei om te starten en een heus gebraden varken met coleslaw als main course.

Kortom, fijne dingen bijgeleerd en lekkere dingen geproefd. Not a bad way to start the week!

Photo credit: Jurgen Lijcops / Bar Burbure

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *