De ultieme X-Gin Negroni

De ultieme X-Gin Negroni

Als je een ginliefhebber en een vermoutliefhebber samen in één ruimte zet dan komt de Negroni al snel ter sprake. Dat kan organisch groeien, maar in dit geval gebeurde het heel doelbewust. Op vraag van X-Gin gingen Glenn Vanbellingen van Gin Ur Way en ik aan de slag. Twee mannen, één missie: de ultieme X-Gin Negroni.

Over kleuren en smaken valt niet te twisten. Wat voor ons de ultieme X-Gin Negroni is, kan voor iemand anders te bitter zijn. Of andersom misschien niet bitter genoeg. Het is en blijft een kwestie van persoonlijke voorkeur. Maar na een avondje waarop we verschillende technieken, verschillende merken vermout en verschillende hoeveelheden hebben getest, zijn we tot een Negroni gekomen waar we zeker 100% achterstaan.

De eerste stap in het testproces was logischerwijs de constante factor, de X-Gin, proeven. We kende de gin allebei op voorhand. Glenn had er eerder ook al uitgebreide tasting notes van gemaakt.  Maar om geen fouten te maken begonnen we de avond toch met het proeven van het pure goedje in een tasting glas. Glenn is heel sterk in proeven en kan er probleemloos 5 elementen uithalen, maar als belangrijkste troeven voor vanavond noteerden we bittere chocolade en vanille.

Aan de hand van deze twee elementen maakten we alvast een theoretische keuze over welke richting we moesten uitgaan voor de andere ingrediënten van de negroni, namelijk vermout en amaro. Als vermout kozen we Carpano Antica Formula. De voornaamste reden was dat deze vermout nauw aansluit bij het profiel van de X-Gin. De Antica Formula is namelijk een vermout waarin vanille ook sterk aanwezig is, plus ook een hint van chocolade. Als amaro kozen we de Negroni-klassieker: Campari. De eerste indruk van Campari is uiteraard bitter, maar wie verder proeft komt bij de zoetere toetsen terecht. Een beetje kers maar vooral sinaasappel kan je er zeker uithalen.  En het is geen geheim dat chocolade, vanille en sinaasappel/kers goed samengaan. In theorie zou het dus een goede match moeten zijn. Of dat in de praktijk ook zo is, kan je alleen weten door het testen. Over naar fase 2: het huwelijk van de X-Gin met de gekozen vermout en amaro.

X-Gin Negroni

Testcase 1: Straight up
We besloten om te beginnen met de klassieke equal parts-formule van 3 cl. gin, 3 cl. vermout en 3 cl. amaro. Maar we kozen een minder gebruikelijke manier van serveren, namelijk Straight up! Bij deze manier van serveren worden de ingrediënten over ijs gestird in een mengglas en vervolgens gezeefd in een cocktailglas met steel, zonder ijs. Op deze manier stopt de verwatering op het moment dat de drank in het cocktailglas gegoten wordt. Een Negroni wordt zelden zo gemaakt omdat er redelijk wat verwatering nodig is om deze cocktail in balans te brengen. Je mengt immers enkel alcoholische ingrediënten. Afwerken deden we met een zeste van sinaasappel. Het huwelijk van gin, vermout en amaro was klaar om geconsumeerd te worden.

Het was meteen duidelijk dat de combinatie van X-gin met Carpano Antica Formula en Campari enorm goed werkt. Echter één probleem: de Antica Formula is een heel fruitige en zoete vermout en drukt de nodige bitterheid te ver naar de achtergrond in deze combinatie. Enkele druppels Angostura Bitters brachten soelaas. Wat mij betreft was dit al een heel lekkere Negroni, maar we stopten natuurlijk niet na 1 poging.

In een poging om de smaak van bittere chocolade er nog wat meer te laten uitkomen voegden we enkele korrels cocoa nibs toe. Visueel maakte het de Negroni wat mooier, maar in smaak en geur was de toevoeging van cocoa nibs geen meerwaarde. Chocolate bitters leek ons een betere oplossing. We deden ook nog een kleine test met vanille extract, maar de toevoeging van vloeibare vanille was een stap te ver. De vanille die zowel in de gin als in de vermout aanwezig is, heeft duidelijk geen extra vanille nodig. De Straight up X-Gin Negroni met gelijke delen, sinaasappelzeste en enkele druppels Angostura Bitters was voor mij alvast een schot in de roos.  Glenn vond de kruidnagel uit de bitters wat te overheersend, maar de combinatie van de hoofdingrediënten zat duidelijk meteen goed. We bleven daarom bij dezelfde vermout en amaro voor de volgende tests.

Testcase 2: Stirred & Strained on an iceball
Om een correct vergelijk te maken wijzigden we zo weinig mogelijk variabelen, in dit geval enkel de manier van serveren. Ditmaal niet meer up (zonder ijs dus) maar in een Old Fashioned-glas met een grote ijsbal. De grote ijsbal zorgt ervoor dat de cocktail in het glas verder afkoelt en op een trage manier verder verwaterd. Het lijkt een detail, maar het maakt een groot verschil. De proeftest bewees dit. Ditmaal was het de Campari die overheerste. Een bittere Negroni kan ons wel bekoren, maar zowel de kick als de fijne smaken van de X-gin waren volledig verdwenen. De X-Gin heeft een alcoholgehalte van 46% want normaal heel interessant is voor een Negroni maar de gin kon toch niet op tegen de kracht van de Campari. Dat is natuurlijk makkelijk op te lossen: we voegden een extra centiliter X-Gin toe. Dat leverde meteen een veel beter resultaat op, we misten alleen wat appelsien. We probeerden 2 opties: een sinaasappelpartje in plaats van een zeste en Orange Bitters in plaats van Angostura Bitters. Optie 2, de Orange Bitters, leverde het beste resultaat op. De Iceball X-Gin Negroni, met 4 cl. gin, 3 cl. campari en 3 cl. Antica Formula die werd afgewerkt met een zeste van sinaasappel en 2 dashes Orange Bitters was fantastisch lekker.

X-Gin Negroni

Testcase 3: On the rocks – Built in the glass
Voor de volgende test namen we opnieuw een Old Fashioned-glas. Ditmaal voor een Negroni on the rocks, de meest gebruikelijke manier van serveren. We bouwden hem rechtstreeks in het glas op in plaats van in een apart mengglas te stirren. We plaatsten enkele ijsblokjes in het glas en voegden de Campari, vermout en gin toe. Even stirren en vervolgens de laatste ijsblokjes toevoegen en afwerken met een zeste van sinaasappel. Het verschil met de ijsbal zit in de mate en het tempo van de verwatering. Een grote ijsbal heeft minder contactoppervlakte met de rest van het glas (relatief gezien ten opzichte van het totale ijs), waardoor het ijs wat trager smelt. Het lijkt opnieuw een detail maar de mate en het tempo van verwatering maakt toch een groot verschil in de Negroni. Ditmaal kregen we een bitterdere Negroni, waar de Campari sterk aanwezig was. Een klassieke Negroni, maar dat mag als compliment beschouwd worden.

De klassieke formule van gelijke delen, served on the rocks, bleek in dit geval zeker een winnaar. Wie het graag een tikkeltje minder bitter heeft kan de zeste vervangen door een partje van sinaasappel. Even zachtjes prikken in de sinaasappel zorgt voor een mooie binding tussen de 3 alcoholische ingrediënten. Glenn heeft het graag droog en kiest voor de zeste. Ik vond de variant met het partje iets beter in balans.

X-Gin Negroni

Testcase 4: andere vermouth en amaro
Om de test te vervolledigen deden we nog enkele experimenten met andere vermout en andere amaro. We gingen voort met de laatste serveerwijze: on the rocks, built in the glass. Glenn vroeg zich af een dure vermout vereist is voor een lekkere Negroni. Hij focust namelijk vooral op Gin & Tonics en maakt slechts zelden andere cocktails en dan is de beperkte houdbaarheidsdatum van vermout (vooral zodra de fles geopend is) een probleem. Een fles Carpano Antica Formula kost algauw 25 euro of meer (per liter). We gingen voor een van de goedkoopste opties: Ravini Rosso, de zoete vermout van Aldi. Deze vermout kan je op de kop tikken voor ongeveer 5 euro, beduidend goedkoper dus. In het segment van goedkopere vermout is de Ravini zeker een goede optie. In vergelijking met de Antica Formula is de Ravini een beetje minder zoet.

We deden de test en de Ravini past ook uitstekend bij de X-Gin, het resultaat was alleen iets minder ‘rond’. De scherpe kantjes van de Campari kwamen iets teveel door en dit drukte de gin weg. We voegden een extra centiliter gin toe en het probleem was verholpen. In deze serve werkte de zeste ook beter dan het partje.

Na de test met de Ravini gingen we aan de slag met een vermout die qua prijs pal tussen de Carpano Antica Formula en de Ravini zit. Martini Riserva Speciale Rubino is een vermout uit het premium segment van Martini en kost ongeveer 15 euro. De Rubino werkt algemeen goed in een Negroni, zo ook in combinatie met de X-Gin. Absoluut een lekkere Negroni maar de Carpano Antica Formula deed het toch een tikkeltje beter. Waar de Rubino even tijd nodig had om het duel met de gin uit te vechten, zat dit bij de Antica Formula en de Ravini vanaf de eerste sip al goed.

Als laatste deden we nog een test met de bittere factor. In plaats van Campari gingen we voor een mix van Campari en Fernet Branca. Ik vond het stiekem heel lekker op deze manier, maar besef dat deze Negroni niet voor iedereen weggelegd is. De Fernet Branca is namelijk heel overheersend, slechts een kleine float Fernet wijzigt de geur en smaak van de Negroni heel sterk. Leuk om eens te proberen, maar Fernet Branca is een acquired taste, als je niet bekend bent met de smaak is het even wennen.

Conclusie
Voor Glenn was het een nek-aan-nek tussen beide on the rocks-versies. Het grote verschil in prijs was voor Glenn de doorslaggevende factor om de Negroni met Ravini als zijn ultieme X-Gin Negroni te kiezen: 4 cl. X-Gin, 3 cl. Ravini Rosso en 3 cl. Campari. Built in the glass, on the rocks en met een zeste van sinaasappel.

Voor mij ging het tussen de iceball Negroni & de klassieke on the rocks met Antica Formula. Als ik er een moet kiezen dan ga ik voor de iceball-variant. Een cocktail met goede balans tussen bitter, zoet en de kick van de gin en mijn ultieme X-Gin Negroni: 4 cl. X-Gin, 3 cl. Carpano Antica Formula, 3 cl. Campari en 2 dashes Orange Bitters. Stirred in een mengglas, strained over een ijsbal en afgewerkt met een zeste van sinaasappel.

Met dank aan Kurt Heddebauw van G&Teasing voor de eindredactie en Glenn Vanbellingen van Gin Ur Way voor de fijne testcase. Glenn heeft trouwens de smaak te pakken en ging ook nog met de vermout van Blosm aan de slag. Het verslag daarvan kan je op zijn website vinden.

Deze tekst en foto’ s uit de artikel mogen niet overgenomen worden zonder explicite toestemming van de auteurs, Glenn Vanbellingen en Yannick Van Dyck.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *